Artrofibroza

To osobna, rozbudowana sekcja – pokazująca, że masz wiedzę niszową, która wyróżnia Cię na tle innych fizjoterapeutów.

Nagłówek:
Sztywność po urazie? To nie musi być Twój los.

Po skręceniu, złamaniu czy operacji stawu (zwłaszcza kolana, barku czy stawu skokowego) może pojawić się coś, co lekarze i fizjoterapeuci często bagatelizują: uporczywe ograniczenie ruchomości, które nie ustępuje mimo rehabilitacji. Czasem to nie jest „sztywność” ani „zbliznowacenie mięśni”. To może być artrofibroza.

Czym jest artrofibroza?

Artrofibroza to patologiczny, nadmierny rozrost tkanki włóknistej wewnątrz stawu i wokół niego. Dochodzi do niej w wyniku przedłużającej się reakcji zapalnej po urazie lub operacji. Efekt? Staw traci zakres ruchu, a pacjent czuje „blokadę”, której nie przeskoczy samymi rozciąganiami. Nie jest to brak woli ani zaniedbanie – to problem biologiczny, który wymaga konkretnego podejścia.

Jak pracuję z pacjentem z artrofibrozą?

Mam za sobą specjalistyczne szkolenie z zakresu terapii artrofibrozy – wiem, że standardowe metody (agresywne rozciąganie, silne masaże) mogą tu wręcz nasilić stan zapalny i pogłębić problem. Dlatego działam etapowo:

1. Diagnostyka różnicowa – odróżniam artrofibrozę od zwykłej sztywności pounierazowej (tu kluczowe są testy z Cyriax i Maitland, ocena oporu na końcu zakresu).
2. Kontrola stanu zapalnego – praca manualna o obniżonej intensywności, techniki drenażu limfatycznego, mobilizacje blizn, a jeśli wskazane – wsparcie farmakologiczne (w porozumieniu z lekarzem).
3. Stopniowa mobilizacja stawu – wykorzystuję koncepty Maitland do bezpiecznego „przestrzeniania” torebki stawowej. Ruch wykonuję powoli, w zakresie bez bólowym, i stopniowo zwiększam go w tempie, na jakie pozwala tkanka.
4. Wsparcie PNF i treningu funkcjonalnego – w miarę odzyskiwania ruchomości wprowadzam wzorce, które utrwalą nowy zakres i zapobiegają nawrotowi zrostów.
5. Edukacja – uczę pacjenta, czego unikać w domu (np. długotrwałe unieruchomienie w jednej pozycji, forsowne rozciąganie na siłę) i jak wspierać proces terapeutyczny.

Dla kogo ta sekcja?

· Pacjenci po artroskopii kolana (zabiegach łąkotek, ACL)
· Po złamaniach w obrębie stawów (np. łokieć, skokowy)
· Po endoprotezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego
· Osoby z przewlekłym ograniczeniem ruchu, które „przestało reagować” na standardową rehabilitację

Co mogę obiecać?

Nie obiecuję cudów. Artrofibroza to proces trudny i długotrwały. Obiecuję za to rzetelną diagnozę, cierpliwość, systematyczność i podejście oparte na aktualnej wiedzy medycznej – a nie na „złotych radach” znalezionych w Internecie. Jeśli ktoś mówił Ci, że „już nic się nie da zrobić” – daj mi szansę, bym sprawdził to osobiście.